U bent hier

Een internationale ervaring vergroot niet alleen je wereld, maar ook je kansen op de arbeidsmarkt. De ‘Go Abroad Fair’ op 17 en 18 oktober wijst studenten met internationale ambities alvast de weg. Nathalie, Gilles en Laurence trokken vorig jaar naar het buitenland en delen hier hun ervaringen.

‘Het is in Suriname heel normaal om met ministers te praten.’ Nathalie Colpin, Masterstudente agogische wetenschappen, liep begin vorig academiejaar stage bij de Nationale Voorlichtingsdienst in Suriname. ‘Als ik vragen had over mijn stageproject klopte ik aan bij de raadsadviseur. Hij speelde wat de rol van mijn stagebegeleider in Suriname. Dan babbelden we een uurtje en kreeg ik een koffie en wat chocolaatjes aangeboden.’

 

Oorspronkelijk ging haar voorkeur uit naar een Afrikaans land, maar een enthousiaste professor met een sterke band met Suriname deed Nathalie van gedacht veranderen.

 

‘In eerste instantie wist ik niet eens waar het land lag, maar na wat opzoekwerk was ik verkocht. De volgende les informeerde ik me bij Professor Vanwing over de mogelijkheden. Omdat ik echt tussen de lokale bevolking wilde leven en werken, heb ik ervoor gekozen om er stage te lopen in plaats van mijn thesis in het buitenland te schrijven.’

 

Een beslissing die ze zich zeker niet heeft beklaagd.

'Via mijn stage kreeg ik de minder toeristische kant van Suriname te zien'

‘De buitenlandse stage was echt de mooiste ervaring van heel mijn studieperiode. Ik weet dat ik wat ik daar gezien, beleefd en geleerd heb de rest van mijn leven zal meedragen. Ik heb misschien niet dezelfde werkervaring opgedaan als iemand die in België stage heeft gelopen, omdat de werkcultuur helemaal anders is, maar ik ben wel enorm gegroeid op persoonlijk vlak.’

 

‘Bovendien ben ik als onderdeel van mijn veldwerk naar plaatsen in het binnenland van Suriname gegaan waar je als toerist niet komt. Ik heb daar niet alleen de lokale bevolking mogen interviewen – in de mate dat taalbarrières dat toelieten - maar kreeg Suriname ook op een andere, authentiekere manier te zien.’

 

Ook de tweeëntwintigjarige Gilles Gillet was oorspronkelijk niet van plan om in Sichuan China Studies te volgen. Tijdens een infosessie voor een Erasmus uitwisseling leerde hij het Lotus programma kennen.

 

‘Mijn keuze voor China kwam heel toevallig en onverwacht. Voor een student politieke wetenschappen die gefascineerd is door internationale relaties is een belangrijke speler als China, die alleen maar aan invloed zal winnen, natuurlijk heel interessant. Bovendien was er ook een ruime beurs aan het programma verbonden.’

 

‘Toen ik in mei plots het bericht kreeg dat ik geselecteerd was, moest ik toch even slikken. Berlijn, waar ik ook een beurs voor toegekend kreeg, zou een veilige keuze zijn geweest. Het is bekend, Westers en ik versta wel wat Duits, maar uiteindelijk ben ik toch naar Sichuan gegaan en het was wel een avontuur.’

Gilles tijdens een bezoek aan het kweekcentrum voor panda's in Chengdu

De chaos en drukte zijn hem het meeste bijgebleven.

 

‘Ik woonde in een stad waar vijftien à zestien miljoen mensen woonden en daar was een chaos, een bedrevenheid, een levendigheid die hier niet bestaat. Dat vond ik echt fantastisch, de energie die er heerste.’

 

‘Alles was er anders: de mensen, het eten, de cultuur. Dingen die hier ‘not done’ zijn, vormen daar geen probleem en vice versa. Ik zat ook niet in een Westerse stad, maar in een provincie in centraal China die volop in ontwikkeling is. Als je ergens heen wou, moest je een bus nemen die over hobbelige bergpaadjes reed, maar je zag de autostrades ondertussen wel gebouwd worden. In die vier maanden dat ik er was hebben ze zeker één of twee metrolijnen geopend. Dat is natuurlijk heel interessant om te zien.’

 

Zowel Gilles als Nathalie geven aan dat, hoewel de beursaanvraag onder begeleiding gebeurd, het papierwerk niet altijd even eenvoudig is.

 

‘Het proces ging gepaard met frustraties, mede door de cultuurverschillen.’ aldus Nathalie. ‘Kort voor mijn vertrek zijn alle puzzelstukjes in elkaar gevallen en ben ik met gerust hart kunnen vertrekken. Het voelde toen alsof Himalayagebergte van mijn schouders was gevallen, maar het is het uiteindelijk wel helemaal waard geweest.’

 

Ondertussen hebben zowel Nathalie als Gilles de buitenlandbacterie te pakken. Moest iemand hen een nieuwe beurs aanbieden, dan is de kans groot dat ze opnieuw vertrekken.

 

Ze zijn niet alleen. Oud-studente Laurence Eggerickx was zo onder de indruk van haar eerste Erasmus uitwisseling dat ze daarna niet éénmaal, maar nog tweemaal haar valiezen pakte.  

Laurence (in het midden) tijdens haar semester in Denemarken: 'Ik heb het systeem ten volle benut'

‘Ik heb het systeem ten volle benut, omdat ik de mogelijkheden en de nodige begeleiding daarvoor kreeg aan de VUB. Na mijn eerste uitwisseling was ik verkocht. Je leert echt veel over jezelf bij door uit je comfortzone gehaald te worden.’

 

Na haar eerste uitwisseling – een semester aan de Universiteit van Kopenhagen – nam ze nog deel aan LIMUN, een model united nations conferentie in Londen en sloot ze haar opleiding af met een stage bij het Internationaal Strafhof in Den Haag.

 

‘De fietscultuur in zowel Kopenhagen als Den Haag is me het meeste bijgebleven. Veel mensen doen er hun verplaatsingen met de fiets en de infrastructuur is er ook veel beter dan in Brussel. In Kopenhagen waren er tijdens het spitsuur soms zelfs heuse fietsfiles, waardoor je niet van de eerste keer door het groen licht geraakte.’

 

Laurence behaalde vorig jaar haar master Internationaal en Europees recht aan de VUB, en droomde ervan om in een internationale context te werken. Ondertussen werkt ze als juriste bij het Internationaal comité voor het Rode Kruis.

 

‘Tijdens het solliciteren merkte ik dat werkgevers echt wel waarde hechten aan uitwisselingen. Ze tonen niet alleen aan dat je uit je comfort zone kan stappen, maar ook dat je meerdere talen spreekt en geïnteresseerd bent in andere culturen.’

 

 

In het buitenland werken of studeren heeft wel wat meer dan een mooie herinnering te bieden

De officiële statistieken bevestigen het buikgevoel van Laurence: een uitwisseling staat mooi op een cv. Zo verdubbelen Erasmus+ alumni niet alleen hun kans om binnen het jaar na afstuderen werk te vinden, maar verdienen ze ook tot 25% meer dan studenten zonder buitenlandse ervaringen.

 

In het buitenland werken of studeren heeft dus wel wat meer dan een mooie herinnering te bieden. Een waaier aan beurzen moet een internationale ervaring bovendien voor iedereen haalbaar maken. Diegenen die geen recht hebben op een beurs en beursstudenten met een beurs kunnen trouwens in aanmerking komen voor een buitenlandtoelage

 

Studenten die net zoals Nathalie, Gilles en Laurence een deel van hun studie in het buitenland willen doorbrengen, kunnen binnenkort voor meer informatie op de Go Abroad Fair terecht. Heb jij zin om een buitenlandse ervaring op te doen? Heb je een bestemming en beursprogramma in gedachten of wil je je mogelijkheden eens aftasten? Neem dan zeker deel aan de Go Abroad Fair in Jette op dinsdag 17 oktober of Etterbeek op woensdag 18 oktober en zet de eerste stappen naar een eigen buitenlands avontuur.